“سالهای ابری”

سالهای ابری

“سالهای ابری” (نوشته شده توسط علی اشرف درویشیان بر مبنای زندگی واقعی خودش) از معدود کتابهایی است که خواندن دوباره و چندباره اش برای من لذت بخشه. نثر روان این کتاب انسان رو در خودش غرق میکنه.کافیه کتاب رو به دست بگیری تا ذهن رو از هر چه که باعث تشویش خاطر میشه جدا کنه.خود من با وجودی که سالها از زمانی که برای اولین بار کتاب “سالهای ابری” رو خوندم میگذره بازهم در مواقعی که بخاطر هجوم شبانه ی مشکلات و افکار منفی به ذهنم نمیتونم کتاب دیگه ای رو مطالعه کنم (یا حتی بخوابم) به این کتاب پناه میبرم ! با شخصیت اصلی کتاب (شریف) همذات پنداری میکنم , با اندوه های کودکانه اش بغض میکنم ,با شادیهای بی بهانه اش غرق لذت میشم و با لجاجت هایش بر سر آرمانش مصمم.

سالهای ابری نه تنها داستان زندگی یک فرد (شریف) از زبان خودش در برهه ی کودکی تا میان سالی و روابت کننده ی زندگی سخت او در دوران کودکی و اشنایی و دلبستگی او به تفکرات مختلف سیاسی (مانند کمونیست و …) و سرانجام ایستادگی بر سر ارمانش در جوانی است (تا جایی که پایش به زندان ساواک باز می شود ) بلکه نمایانگر نحوه ی زندگی قشر فقیر و فرودست جامعه ایران و تلاش انها برای بدست اوردن زندگی ای رفاهمند تر در گذشته ای نه چندان دور است که به “انقلاب “می انجامد.

و تاثیر گذار ترین قسمت کتاب , یادداشت پایانی نویسنده در سطر اخر بدین مضمون است: “تصحیح برای یازدهمین بار در بهار سال 1363″ که به نوعی بیانگر نارضایتی نویسنده از وضع موجود و وجود سانسور و اصرار بر حذف قسمتهایی از کتاب میباشد